AMBULANS – czarno-biały polski fabularny film krótkometrażowy (trwa 9 minut) z 1961 roku w reżyserii Janusza Morgensterna ze scenariuszem Tadeusza Łomnickiego i zdjęciami Jerzego Lipmana. Muzykę do filmu stworzył Krzysztof Komeda-Trzciński. Reżyser filmu otrzymał za tę produkcję I nagrodę na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w San Francisco (Stany Zjednoczone). Film ten ma wydźwięk filozoficzny i metaforyczny.

FABUŁA

W pierwszych scenach filmu ukazano przemówienie Adolfa Hitlera, jakie wygłosił w Reichstagu. Dotyczyło ono planu wyniszczenia rasy żydowskiej. Następnie słychać marsz Heidi-Heido i widać uciekające kwadraty betonowej szosy. Obraz ten przesłonięty zostaje gwałtownie spalinami rozpędzonego ambulansu. Na wielkim i opustoszałym placu okolonym drutem kolczastym widnieje tylko niewielka grupa żydowskich dzieci z opiekunem (aluzja do Janusza Korczaka), dodającym dzieciom otuchy. Dzieci bawią się, ale nie jest to beztroska – wokół panuje niewola i atmosfera śmierci. Po chwili młodzi Żydzi wchodzą do ambulansu, czemu towarzyszy piosenka żydowska – Lata dziecinne, moje drogie lata dziecinne. Jest to ich ostatnia podróż.

MUZYKA

Bardzo silnie muzyka Komedy wybrzmiewa w krótkometrażowym Ambulansie Janusza Morgensterna, opowiadającym o mordowaniu żydowskich dzieci w obozowej rzeczywistości drugiej wojny światowej. Tytułowy ambulans jest środkiem lokomocji, którym dzieci wyruszą w swoją ostatnią podróż. Morgenstern – twórca żydowskiego pochodzenia, którego rodzina została zabita podczas Holokaustu – zagwizdał któregoś dnia Komedzie melodię zapamiętaną z dzieciństwa. Dla kompozytora to wystarczyło, by rozwinąć ją w ścieżkę dźwiękową, podkreślającą silny związek Ambulansu z prywatną historią reżysera.