Polish Swing All Stars & Jazz Believers

RCA Victor J80P 8304-5-I

Vinyl, LP, USA 1958

Warto tu rozwiać szereg mitów narosłych w związku z nagraniem tej płyty przez amerykańską wytwórnię RCA VICTOR.

Posiłkuję się tutaj relacją Jerzego Miliana, który tkwił w samym środku wydarzeń.

„W czerwcu 1958 roku miały się odbyć w Poznaniu Międzynarodowe Targi Poznańskie w związku z czym pod koniec maja 1958 roku otrzymałem propozycję zorganizowania grupy instrumentalistów, która w pawilonie USA na Międzynarodowych Targach Poznańskich miała zapewnić program muzyczny dla telewizji kolorowej, prezentowanej po raz pierwszy w naszym kraju przez Amerykanów z RCA Victor. Urządzili robocze studio z estradą i fortepianem, mikrofon pojemnościowy na żurawiu i … akwarium ze złotymi rybkami. Dogadałem się z moimi ówczesnymi muzykami z Poznania i stworzyliśmy grupę wizyjno-dixielendową w składzie: Leszek Kotlicki ( klarnet ), Wojciech Lechowski ( puzon ), Janusz Hojan ( trąbka ), Józef Stolarz ( kontrabas ), Stanisław Lisek ( perkusja) i ja na fortepianie. Śpiewała płynną angielszczyzną Krysia Mrozińska ( pseudonim Marylin Nabiałek ). Graliśmy do zamknięcia ekspozycji”.

” W tym czasie grałem na wibrafonie w swingtecie Ptaszyn Wróblewski All Stars. Mieliśmy w Auli Uniwersytetu Poznańskiego ( 10-11 czerwca 1958r.), wraz z All Stars polskiego modern jazzu, dwa koncerty związane z pożegnaniem Ptaszyna przed jego wyjazdem do Newport. Pomyślałem, że warto zapytać dyrektora Jamesa McCarvila ( szefa poznańskiej ekspozycji RCA VICTOR ), czy w ich pawilonie na Targach nie można nagrać całego koncertu. Może po przesłuchaniu RCA wydałaby w Stanach płytę ?. Szef zgodził się po wysłuchaniu koncertu 10 czerwca. Następnego dnia w południe nagraliśmy parę utworów – w dwóch różnych stylistycznie składach. W Polish All Stars Swingtet grali: Ptaszyn ( klarnet ), Zwierzchowski ( gitara ), Karolak ( fortepian ), Milian (wibrafon ), w grupie Jazz Believers natomiast: Karolak ( saksofon altowy ), Ptaszyn ( saksofon tenorowy ), Trzaskowski na zmianę z Komedą ( fortepian ). Zespoły miały wspólną sekcję – Dyląg na kontrabasie i Zylber na perkusji.

Amerykanom granie bardzo się podobało. Powiedzieli, że przedstawią materiał komu trzeba i dadzą znać, co i jak.

Po paru miesiącach otrzymałem pokaźną paczkę, zawierającą czternaście nieopisanych płyt, z białymi nalepkami na środku każdej. Do płyt dołączono pismo, że nagrania i styl są very good, ale wytwórnia RCA nie jest nimi zainteresowana komercyjnie. Powysyłałem więc płyty muzykom, a moją, zanim gdzieś się zapodziała, wiele razy z satysfakcją przesłuchałem. „

źródło : Jerzy Milian – Wiem i powiem. Życiorys dobrze brzmiący. GAD Records 2017.